^{سری زده و  از آنها خبری بگیرد.}

^{آخر از هفته پیش که مجید طی یک اتفاق ناگهانی فوت کرده هیچ خبری از خانواده اش ندارد.}

^{هفته پیش وقتی که دو روز از مجید خبری نشد، رضا نگران شد چون هیچ وقت بدون خبر به او}

^{به مرخصی نمی رفت...آخرهای خدمتشان بود و تا دو ماه دیگر کارت پایان خدمت را می گرفتند.}

^{رضا سراغ مجید را از هر کسی که می توانست گرفت...دست آخر فرمانده گفت که دو روز پیش}

^{به مجید تیری اصابت کرده و او کشته شده است! ولی هیچ دلیل و علتی به رضا گفته نشد.}

^{اکنون یک هفته از ماجرا می گذشت و از خانواده مجید خبری نبود.}

^{مادر مجید وقتی رضا را پشت در دید، خوشحال شد و از حال و احوال مجید پرسید.}

^{خون رضا در رگهایش خشک شد.!پس اینا هنوز نمی دونن چه بلایی سر مجید اومده.}

^{با بدبختی و مکافات قضیه را به پدر مجید گفت...باورشان نمیشد...مادر و پدر مثل}

^{مرده  متحرک شده بودند.شکایتشان به هیچ جا نرسید...حتی تهدیشان هم کردند که}

^{از پیگیری شکایت دست بردارند.}

^{خون پسر جوانشان به همین راحتی که شما این متن را می خوانید پایمال شد...}

^{چه بسا راحت تر از این!}

^{مادر سیاهپوش شد...و پدر پیر....پدر نتوانست این غصه را تحمل کند...چهار ماه بیشتر نگذشته}

^{بود که او با رفتنش رنگ سیاه را لباس ابدی همسرش کرد.}

^{مادر ...دو دخترش و دو پسر جوانش...پنج ماه بود که در فراغ همسر، پدر و برادر}

^{خون گریه می کردند.}

^{محمد پسر کوچک خانواده که هشت سال بیشتر نداشت هم غصه می خورد و} 

^{بهانه پدر را می گرفت...بچه های همسایه سعی می کردند که ساعتهای بعد از مدرسه او را}

^{سرگرم کنند تا بیش از این غصه نخورد...}

^{مادر در نماز مغرب بود...دعا می خواند...گریه می کرد....صبر می خواست...که}

^{صدای ترمز  وحشتناکی شنید...بند دلش پاره شد...با چادر نماز و پا برهنه به سمت کوچه دوید...}

^{مادر......دوباره مُرد...محمد در جا مُرده بود....ماشین محمد را زده بود!}

^{همه ی فامیل و همسایه ها در حکمت این حوادث مانده بودند...حرفی نمیشد زد...}

^{اصلا چه میشد گفت؟....همه در بهُت فرو رفته بودند...و مادر که مُرده ای بیش نبود}

^{ادامه داد...}

^{هفت سال از آن اتفاقات تلخ گذشت...چیزی فراموش نمیشد...چون فراموش کردنی نبودند...}

^{بعد از مدتها لبخند به روی لب مادر نشست...آخر همین مرداد ماه گذشته بود که تنها}

^{پسرش را داماد کرده بود و بعد از سالها این خانه صدای ساز و آواز را به خود دیده بود.}

^{زندگی در جریان بود ولی غافل از اینکه...دوباره طوفان سهمگینی در راه است!}

^{یک ماهی میشد که علی تازه داماد...دل دردهای شدیدی می گرفت...}

^{خوب درد عجیبی نبود....تحمل میکرد...ولی دردها همین دو هفته مانده به محرم...شدید تر شدند}

^{که علی مجبور شد و به اصرار مادر و همسر جوانش برای معاینه پیش دکتر برود...}

^{دکتر بعد از معاینه و انجام آزمایشات متعدد...من من کنان و با تأنی گفت که تمام دستگاه}

^{گوارش علی درگیر سرطان شده و آنقدر پیشرفته که دیگر هیچ کاری نمی شود کرد!}

^{به خاطر خونهایی که مادر از گوشه چشمش می ریخت دو روز قبل از تاسوعا علی را در بیمارستان}

^{بستری کردند ...آخر هیچ دکتری شیمی درمانی علی را نپذیرفت..چون کار از کار گذشته بود.}

^{علی...با مولایش " حسین " روز عاشورا به آسمان پرواز کرد}

^{تا قلب پاره پاره ی مادر...باز هم....}

^{حرفی برای گفتن نمانده...به مادر چه می شود گفت؟تسلیت بگوییم؟یا بگوییم خدا رحمتشان کند؟}

^{یا بگوییم غم آخرتان باشد؟یا نه اصلا چطور است بگوییم..خدا به شما صبر بدهد؟}

^{به این مادر چه می توان گفت؟}

^{بعضیها زیر لب می گویند: نمی دانم ..شاید حکمت خداست!شاید هم عدالت!}

^{من نمی فهمم...این حکمت است؟ یا عدالت؟}

^{اگر هست این چه جور حکمت و عدالتی است؟چرا ما نباید ریشه این حکمت یا}

^{عدالت خدا را بفهمیم؟نه اصلا سوال من این است..اگر بفهمیم کافر می شویم یا اگر نفهمیم؟}

^{اصلا ربطی به کفر هم ندارد..بهتر بپرسم...اگر بفهمیم ایمانمان قوی تر میشود یا اگر نفهمیم؟}

^{ولی من فکر می کنم...این حکمت و عدالت...شیره ای ست که بر سر خودمان می مالیم تا}

^{بلکه ذره ای دردمان آرام گیرد.}

^{شما چه فکر می کنید؟}

^{پی نوشت : وقتی دوستم ماجرای زندگی خانواده دایی اش را برایم تعریف کرد....}

^{مانده بودم بگویم.:خدایا شکر به خاطر سلامتی و ارامشی که به من و خانواده ام دادی؟}

^{یا بگویم خدایا بنازم این حکمت و عدالت را که فقط خودت از آن سر در می آوری!}

^{نارایانا}

^1389/09/28